هدف از این مقاله بررسی تأثیر چرخش حسابرس در سطح شریک و مؤسسه حسابرسی بر کیفیت حسابرسی است. معیار کیفیت حسابرسی در این پژوهش اقلام تعهدی اختیاری در نظر گرفته شده است. به همین منظور داده های مربوط به 120 شرکت عضو بورس اوراق بهادار تهران برای دوره زمانی سال های 1383 تا 1390 مورد استفاده قرار گرفت. برای آزمون فرضیه ها از تکنیک رگرسیون چند متغیره به روش داده های تابلویی استفاده شد. نتایج بیانگر این است که چرخش حسابرس در سطح شریک و مؤسسه حسابرسی با کیفیت حسابرسی رابطه معنی دار و معکوس دارد. به عبارتی، کیفیت خدمات حسابرسی مؤسسه های جدید در سال های ابتدایی پس از چرخش به دلیل عدم آشنایی کافی با فعالیت و صنعت صاحبکار کاهش یابد. اما این رابطه در سطح مؤسسه حسابرسی نسبت به سطح شریک حسابرسی معنی داری تر است.