صاحب امتیاز دیوان محاسبات کشور مدیر مسئول دکتر سید احمدرضا دستغیب سردبیر دکتر مهدی مرادی اعضای هیات تحریریه دکتر مهدی مرادی
دکتر سیدمحمد مقیمی دکتر ایرج نوروش دکتر جعفر باباجانی دکتر شکراله خواجوی دکتر محمد کاشانی پور دکتر محمد عرب مازار یزدی دکتر رضا حصارزاده دکتر مهدی صالحی
دکتری رشته مدیریت صنعتی - مالی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. رایانامه: zare.p.1392@gmail.com
چکیده: (334 مشاهده)
این پژوهش با ارائه راهکار هوشمندسازی نظارت با هدف همافزایی و همکاری بین سه دستگاه مهم سازمان برنامه و بودجه (با عملکرد بودجهریزی) دیوان محاسبات کشور(با عملکرد نظارت قوه مقننه) و وزارت امور اقتصادی و دارایی (با عملکرد خزانهداریکلکشورو نظارت حین خرج ) پتانسیل جدید ایجاد مینماید. روش تحقیق توسعهای کاربردی است. این پژوهش از طریق روش انطباق محتوای فصول و مواد حاکم با روشها، کنشگران و فعالیتها در قوانین حاکم به قیود پرسشگری دست یافته است. هوشمندسازینظارت به کمک قیود پرسشگری از طریق سه ابزار مهم نمونهرسی هوشمند (با تغییر رویکرد کارتعداد به وجهکار از طریق آنالیز حساسیتحسابرسی)، پرسشگری هوشمند(با تغییر در نحوه جمعآوری اطلاعات از نظارت میدانی به اخذ اظهارنامههای الکترونیکی از دستگاههای اجرایی) و ارزیابی هوشمند (با ایجاد پتانسیل جدید در ارزیابی مدیران همتراز و خودتنظیمی سیستمی در حرکت بلاکهای اظهارنامه) در انسجامبخشی به فرآیند اخذ دادهای مالی کشور در یک بستر واحد اقدام نموده است. آنالیز حساسیت حسابرسی با استفاده از شاخصهای نسبی درجه اهمیت وجوه مشمول نظارت را تعیین و نمونهرسیها را از خبره محوری به سمت داده محوری سوق میدهد. حرکت بلاکهای اظهارنامههای الکترونیکی و امتیازدهی طراحیشده در حین این حرکت، موجب همافزایی و همکاری مورد نظراین پژوهش بههمراه خود تنظیمی سیستمی و نهایتأ بودجهریزی بر مبنای عملکرد میگردد.
Zare P. Intelligent monitoring is a step towards synergy and cooperation between the Planning and Budget Organization, the Supreme Audit Court and the Ministry of Economic Affairs and Finance. audit knowledge 2025; 25 (100) :466-495 URL: http://danesh.dmk.ir/article-1-3450-fa.html
زارع پریسا. هوشمندسازی نظارت گامی در راستای همافزایی و همکاری بین سازمان برنامه و بودجه، دیوان محاسبات کشور و وزارت امور اقتصادی و دارایی. دانش حسابرسی. 1404; 25 (100) :466-495